Wat is echt wezenlijk?

Wat is voor jouw wezenlijk? Wat houdt jou gaande? Wat houdt jou staande? Waarvoor heb jij vet respect? Wat is jouw ding? Vragen over wat voor jou heel erg belangrijk is. Soms kom je daar trouwens pas achter als er ingrijpende dingen in jouw leven gebeuren of moet je een lange reis maken om de innerlijke wijsheid thuis te ontdekken. Hieronder wat citaten over wezenlijke zaken. Als je zelf wilt vertellen wat voor jou wezenlijk is, mail het dan. Als je zelf teksten of verhalen hebt, zijn die uiteraard ook welkom.

Wezenlijk

De uitdaging… (Oriah Mountain Dreamer)

Het kan me niet schelen hoe jij je brood verdient,
ik wil weten waar je warm voor loopt en
of je durft te dromen van de vervulling van je meest dierbare verlangens.

Het kan me niet schelen hoe oud je bent,
ik wil weten of je het risico durft te lopen uitgelachen te worden,
als je gaat staan voor je idealen, voor de liefde
of voor het avontuur dat je van je leven wilt maken.

Het kan me niet schelen hoe jouw sterren staan,
ik wil weten of je het wezen van je eigen leven leiden kent en wakker geschud bent door het leven zelf,
of dat je bent verdoofd en afgesloten
uit angst voor nog meer lijden.

Ik wil weten of je de pijn kunt toelaten,
de jouwe en de mijne,
zonder deze te willen verdoezelen,
te ontkennen of te koesteren.
Ik wil weten of je blijheid kunt toelaten,
de jouwe en de mijne,
of je kunt dansen, wild en vol overgave
totdat je van top tot teen tintelt van vreugde
zonder jezelf te laten beperken door allerlei waarschuwingen
en zogenaamd realisme.

Het kan me niet schelen of je verhaal waar is,
ik wil weten of je trouw bent aan jezelf,
ook als je een ander moet teleurstellen.
Of je kunt omgaan met beschuldigingen
en je eigen onschuld kunt blijven ervaren.
Of je zonder vertrouwen toch betrouwbaar bent.

Ik wil weten of je oog hebt voor schoonheid,
Zelfs in de grijsheid van alledag.
Of jij jezelf recht van bestaan geeft
louter omdat je leeft.

Ik wil weten of je fouten kunt toegeven
en kunt leven met beperkingen,
de jouwe en de mijne
en nog steeds aan de oever van het meer kunt staan
en volmondig ‘JA’ kunt roepen naar de zilveren maan.

Het kan me niet schelen waar je woont en hoeveel geld je hebt.
Ik wil weten of je na een slopende nacht vol verdriet en wanhoop,
toch opstaat om voor de kinderen te zorgen.
Het kan me niet schelen wie je allemaal kent of wat je afkomst is,
ik wil weten of je met mij door het vuur zult gaan en niet terug zult deinzen.

Het kan me niet schelen waar, wat en met wie je gestudeerd hebt,
ik wil weten wat jou innerlijk overeind houdt als alles om je heen wegvalt.
Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf,
en je eigen gezelschap waardeert in de eenzame momenten.

Het is niet erg geen godsdienst aan te hangen, maar je moet wel een goed mens zijn, een verstandig mens met verantwoordelijkheidsgevoel, een mens die zich inzet voor een betere gelukkiger wereld. Ware spiritualiteit moet een mens rustiger, gelukkiger en vrediger maken. (De dalai lama, geciteerd in: VolZin, 18 april 2008, pag. 17)

Een spirituele weg die niet tot het dagelijks leven en tot de medemens leidt, is een dwaalweg. (Willigis Jäger osb)

Spiritualiteit is een levenslange zoektocht, een vallen en opstaan, door eigen schaduwstukken heengaan en blij durven zijn met wie ik ben. (prinses Irene van Lippe-Biesterveld, in: dagblad Trouw, 22 november 2007)

Ik denk dat wanneer wij op weg naar onze waarheid gaan en wij pakken onze rugzakken in voor vertrek, dat wij snel geneigd zijn er allemaal ego spullen in te stoppen (oordelen, angst, wil, enz.) en die kunnen we er juist niet
bij gebruiken.
Volgens mij is onze ziel het enige wat wij onderweg nodig
hebben………(Thomas Andreas)

Alleen met je hart kun je goed zien. Het wezenlijke is onzichtbaar voor het oog. (uit: De Kleine Prins van Antoine de Saint-Exupery)

Het leven is werkelijk gul voor wie zijn eigen legende leeft. (Paulo Coelho, De Alchemist, pag. 140)

Logica brengt je van A naar B. Verwondering brengt je overal. (Albert Einstein)

De sleutel tot het genot van een vervuld en gelukkig leven is de geestesgesteldheid. Dat is het wezenlijk. (Dalai Lama)

Het belangrijkste van een mens zijn niet de kleur van zijn huid of de structuur van zijn haar, maar de structuur en de kwaliteit van zijn ziel. (Martin Luther King jr.)

Wat wezenlijk is, verandert niet. (Zuster Marie Euphrasie Degris)

Onderscheid (Gilbert Keith Chesterston)

God, geef me kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen;
moed om te veranderen wat ik kan veranderen;
wijsheid om tussen deze twee het onderscheid te maken.

De Ander en religie

Ik geloof in de zon,
ook wanneer hij niet schijnt.
Ik geloof in liefde,
ook wanneer ik haar niet voel.
Ik geloof in God,
ook wanneer Hij zwijgt.
(Inscriptie in een kelder in Keulen,
waar Joden zich verborgen voor de Nazi’s)

Daarna verscheen hij in een andere gedaante aan twee van hen toen ze buiten de stad aan het wandelen waren. (Marcus 16, vers 12)

De relatie met God is als een wandeling (B. Wehlin)

De relatie met God is niet statisch. Die is als een groeiende dialoog tijdens een wandeltocht. De relatie verdiept zich steeds meer en openbaart zich in verwondering en dankbaarheid.

D. (mail 14 april 2007)

Ik geloof in God zoals een blinde gelooft in de zon… niet omdat hij haar ziet, maar omdat hij haar voelt…

Desmond Tutu over religie (dagblad Trouw, 2 juni 2006, de Verdieping, pag. 4/5)

Het geloof is als een mes. Je kunt er brood mee snijden, maar je kunt er ook een ander mee vermoorden. Maar het is niet het geloof zélf dat het fout doet. Religie is wat men er zelf van maakt. Het hart van het geloof is de overtuiging dat mensen zijn begiftigd met vrijheid. De vrijheid om te kiezen. De kwestie is of je een robot wilt zijn, of niet. God heeft de mensen niet voor niets allemaal verschillend gemaakt. Ze zijn blank, zwart, groot, klein, mooi en minder mooi, en waarom? Om te zeggen dat we elkaar nodig hebben. Je kunt alleen maar een individu zijn door de aanwezigheid van anderen.

Zr. Maria-Christina o.p.

Gij zijt mijn aanvang en mijn einde, daartussen ligt naar u de tocht steeds ongemeten steeds in nevel tot aan de allerlaatste bocht, een weg van jubel en verlangen van afscheid, aarzeling en pijn, met onverwacht vertrouwde sporen van stappen die de uwe zijn. Bij elke pauze weer ontworteld, uit eigen klein geluk gelicht, voel ik mijn wezen aangezogen naar uw oneindig vergezicht.

Moeder Brooijmans over geloof (Adri Brooijmans, oktober 2006)

Geloof is een stok om op te steunen en is niet om mee te slaan.

Dagsluiting (Gerard Kornelis van het Reve, 1965)

Eigenlijk geloof ik niets,
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U.
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam,
en dat, in zelfde wanhoop, Gij mij zoekt,
zoals ik U.

De Godsbode

Ik kom gezwind
en haal je weg van hier
ik zal je brengen naar een land
dat jij niet kent
daar, waar je nooit alleen zal zijn
en waar lavendel bloeit,
het winterkoninkje altijd
voor jou zijn liedje zingt
en waar je ongeschoeid
in vrijheid mag bewegen
je zal er zonder teugels zijn
je armen zullen vleugels zijn

ik breng je naar het land van God

je mag er heerlijk dwalen
je zal er zonder angsten
langs regenbogen gaan
en eindelijk, ja eindelijk
zal in het goddelijke ruim
de rust en vrede komen
en enkel zal jij liefde zijn
een zonnetje van liefde zijn
door mensen ongezien gevoeld
belagers zullen vluchten
en zij, die van je houden,
dragen jouw liefde mee.

© 2003 Ine Verhoeven
Uit: van Mensen onderweg – met Geloof -Hoop en Vrede

De ander

Koningin Beatrix over verzoening, vrede en liefde (kersttoespraak 2008)

Ook in het samenleven binnen gezin en familie zijn verzoening en vrede met elkaar en onszelf belangrijk. Elk woord, elk gebaar van vergiffenis draagt bij aan vrede. Het is nooit te laat om een hand te reiken, weerstand te overwinnen, wantrouwen te doorbreken, onenigheid bij te leggen. Het is nooit te laat om lief te hebben. In liefde houd je mensen vast.

Luisteren (Leo Buscaglia)

Als ik je vraag naar mij te luisteren en
jij begint mij adviezen te geven
dan doe je niet wat ik je vraag.
Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen,
waarom ik niet zo moet voelen
als ik voel,
dan neem jij mijn gevoelens niet serieus.
Als ik je vraag naar mij te luisteren,
en jij denkt dat je iets moet doen
om mijn probleem op te lossen
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken.
Dus, alsjeblieft, luister alleen maar naar me
en probeer me te begrijpen.
En als je wilt praten,
wacht dan even en ik beloof je
dat ik op mijn beurt naar jou zal luisteren.

Luisteren vanuit innerlijke stilte

stilte is meer dan geen geluid
stilte is binnen in je
wonderlijk wat je dan hoort:
dan hoor je niet alleen praten
dan hoor je wat mensen zeggen
dan hoor je ook de dingen
wat ze je te zeggen hebben:
waar je staat
wie je bent
wie je zijn mag…
wie niet in stilte luistert
hoeft ook nooit te antwoorden
de dingen niet
de mensen niet
de gebeurtenissen niet
zichzelf niet
de Ander niet…

Koningin Beatrix over luisteren naar elkaar (kersttoespraak 2002)

Luisteren is meer dan aanhoren. Men behoeft het niet eens te zijn met wat een ander beweegt om zich daarvoor toch open te stellen. Iemand leren kennen is een eerste stap op weg naar een beter begrijpen. Onze maatschappij met haar verscheidenheid in cultuur vraagt geduld en creativiteit bij het zoeken naar nieuwe vormen van samen leven. Tussen verschillende religies en overtuigingen en tussen uiteenlopende leefgewoonten en verhoudingen moeten we bruggen slaan.

Ontmoeten (Niek Stolk)

Ontmoeten…
is meer dan iemand tegenkomen
of bij elkaar zijn.
Je ontmoet niet zoveel mensen.
Ontmoeten heeft iets
van verwondering en herkenning.
De ander is antwoord of vraag
op iets in jou.
Een echte ontmoeting raakt je,
ze vraagt openheid van jou,
niet dat je alles moet zeggen tegen de ander,
maar wel dat die ander jou iets mag zeggen of vragen.

Ontmoeten…
Is de ander binnenlaten in het huis van jezelf,
met het risico dat hij of zij ontdekt
dat niet alles echt is in je huis,
dat je je soms anders voordoet,
dat je kwetsbaar bent en soms anderen gewoon napraat.
Iemand ontmoeten is iemand binnenlaten
in de binnenste cirkel van je leven.
Hij zal vragen naar je ervaringen,
gewoontes, gevoelens en opvattingen.
Pas als je de ander zo diep laat doordringen,
kun je van ontmoeting spreken.
Een echte ontmoeting laat sporen na.

Loslaten

Houd me (niet) vast.
Vanaf hier heb ik alleen te gaan.
Ik zal altijd ergens bij je zijn.

Ik heb wel afscheid genomen,
maar we blijven tochtgenoten.

Veel heb ik van je meegenomen,
en jij bewaart wat van mij.
Maar houd me niet vast.

Ik en jij,
wij moeten onze eigen weg kunnen gaan.

Jij en ik als wonder

Jij bent een wonder, ik ben een wonder, maar we zien het niet meer. We lopen elkaar voorbij, gehuld in jeans en confectiegedachten. Ik kijk jou niet aan en jij kijkt mij niet aan. We gaan ieder ons eigen gangetje. We laten ons leven in lawaai en vervuiling. We laten ons opsluiten in betonnen televisiekasten. We staan beschreven in kaartsystemen. Ik heb een fiche voor jou, en jij over mij, maar jezelf ken ik niet meer. Je wordt geborgen in een familie waar afspraken, gewoonten en wetten bestaan. Je gaat naar school waar je moet meedraaien. Als je geluk hebt, heeft men er aandacht voor jou en ziet men meer in jou dan een kruik dat moet volgegoten worden met wijsheid en wetenschap. Zijn we niet te dikwijls toeschouwer in het leven, mensen die langs de kant gaan staan en toekijken? We gaan aan het leven voorbij. We komen maar uit die verstikking los als jij over mijn muurtje mag kijken, en ik over het jouwe. Wanneer we elkaar opnieuw in de ogen gaan kijken en woorden gaan spreken van warmte en begrip, dan zullen we elkaar ontdekken en zullen we opnieuw het wonder zien dat jij en ik enig zijn.

Onze eigen angsten en kwetsbaarheid

Als je hart zuiver en open is, beschik ja van nature over voldoende zelfwaardering en zelfvertrouwen waardoor het onnodig en onzinnig is om bang te zijn voor anderen. (De Dalai Lama)

Ter gelegenheid van zijn inaugurele rede voor het presidentschap van de republiek Zuid Afrika in 1994, citeerde Nelson Mandela uit een boek van Marianne Williamson getiteld A Return to Love: Reflections on the Principles of A Course in Miracles, 1992 (deze tekst wordt vaak ten onrechte aan Nelson Mandela zelf toegeschreven).

Onze diepste angst is niet dat wij onvolmaakt zouden zijn,
Onze diepste angst betreft juist onze niet te meten kracht.
Niet de duisternis, maar het licht in ons
is wat we het meeste vrezen.

Wij vragen ons zelf af:
Wie ben ik om mezelf briljant, schitterend, geweldig te achten?
Maar wie ben jij om dat niet te zijn?
Je bent een kind van God!
Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.
Er is niets verlicht aan je klein te maken opdat
andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen.

Wij zijn bestemd om te stralen zoals kinderen dat doen.
Wij zijn geboren om de glorie Gods die in ons is te openbaren.
De glorie is niet slechts in enkelen,
maar in ieder mens aanwezig.

En als wij ons licht laten stralen geven we onbewust
andere mensen toestemming hetzelfde te doen.
Als wij van onze eigen angst bevrijd zijn
bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

Volhouden in de leegte

Volhouden in de leegte
van je angst en onzekerheid
van je verdriet en je gemis
van je verlies en je handicap
van je twijfelen en niet-weten
de leegte van het ontbreken van alle zekerheid en vaste grond met betrekking tot
je werk
je gezondheid
je levenskeuze
je leven
je God

Volhouden in de leegte, ook als…
de krachten uit je wegvloeien
je weg wilt kruipen in aarzeling,
verwijt en schuldgevoel
je jezelf in de weg zit,
de wereld en het leven je ontglipt
de onrust en de verbittering in je groeien
zwakheid of verslagenheid je verlammen

Volhouden in de leegte: niets willen;
maar zomaar ‘laten zijn’
Je niet overgeven aan het noodlot.
Je niet uit angst je niet-durven-verroeren
maar, zomaar laten zijn…
zoals een boom, die in de winter
alle bladeren verliest,
maar het nieuwe leven al voedt
Zoals de zee die voortdurend komt in eb en vloed en nooit verliezer is.

Volhouden in de leegte en geloven
dat elke crisis een groeimoment is
Dat elke pijn een groeipijn is.

Volhouden in de leegte en geloven dat:
elke duisternis een schaduwkant van het licht is
dat in elke stilte
onverwacht
het leven kan doorklinken
-toch –

Als je je verloren voelt, denk dan aan de bomen

Iedere keer dat je je verloren voelt, verward, denk dan aan de bomen, aan hun manier van groeien. Denk eraan dat een boom met veel blad en weinig wortels bij de eerste windstoot uit de grond wordt gerukt, terwijl in een boom met veel wortels en weinig blad de doorstroming van het sap moeilijk verloopt. Wortels en gebladerte moeten gelijkmatig groeien, je moet in de dingen opgaan en erboven staan, alleen zo zul je schaduw en beschutting kunnen bieden, alleen zo zul je als de tijd er rijp voor is rijkelijk bloemen en vruchten kunnen dragen. (Susanna Tamaro, De stem van je hart, pag. 155).

Geduld

God,
ik vraag u niet de hele tocht
van tevoren te mogen zien.
Geef mij voor één voetstap licht,
meer niet.
Amen. (kardinaal Newman)

En wanneer er later vele wegen voor je openliggen en je niet weet welke je moet nemen, sla er dan niet op goed geluk een in, maar ga zitten en wacht. Haal vol vertrouwen net zo diep adem als je adem hebt gehaald de dag waarop je ter wereld bent gekomen, zonder je door iets te laten afleiden, wacht en blijf wachten. Beweeg je niet, wees stil en luister naar je hart. Wanneer dat dan tot je spreekt, sta op en volg zijn stem. (Susanna Tamaro, De stem van je hart, pag. 155).

Leven als onderweg zijn

Een ‘verderlichte’ tip om mee te nemen voor onderweg van Graham Kings:

Ik trek mijn schoenen uit,
….. mijln ambities
doe mijn horloge af,
….. mijn planning
zet mijn bril af,
…… mijn visies
leg mijn pen weg,
…… mijn werk
leg mijn sleutels neer,
…… mijn zekerheid,
om alleen te zijn met Jou,
de enige ware God.

Nadat ik met Jou, mijn God, ben samengeweest,
trek ik mijn schoenen aan
om te gaan in Jouw spoor,
doe ik mijn horloge om
om te leven in Jouw tijd,
zet ik mijn bril op
om te kijken naar Jouw wereld,
steek ik mijn pen bij me
om Jouw gedachten op te schrijven,
pak ik mijn sleutels op
om Jouw deuren te openen.

Rusteloze zoeker (Karel Douven)

Rusteloze zoeker
raak niet moe
klim omhoog
daal af
steeds nieuwe verten
één steunpunt
één stil moment
één diepe bron
in jezelf verborgen en
daarin jij geborgen
wees beschermd
wees geleid
wees gevoed
ga je eigen Christuswezen
tegemoet.

Eisik op zoek (uit Chassidische vertellingen van Martin Buber)

Eisik, de zoon van Rabbi Jekel uit Krakau, droomde op een nacht dat hij een grote schat moest gaan zoeken onder een brug in Praag. Hij ging meteen op pad, maar de brug was bewaakt. De wachter vroeg wat hij zocht en Eisik vertelde over de droom. Hij werd uitgelachen: “Geloof jij in dromen?” vroeg de wachter. “Dan had ik ook op pad moeten gaan, ik droomde laatst dat er een schat verborgen is in de haard van een zekere Eisik in Krakau. Dat geloof je toch niet!” De rabbijnszoon zei niets, maar reisde snel terug naar huis. Daar vond hij de schat in zijn eigen haard en hij leefde nog lang en gelukkig.

Het leven is een avontuurlijke reis waarbij je je overgeeft aan ruimte en tijd. Sta niet stil. Het is goed om van elke dag afscheid te nemen en verder te gaan. (Paul Fentener van Vlissingen, Zin’09 2006, pag. 13).

Je leeft om onderweg te zijn, niet om aan te komen. (Frits Fentener van Vlissingen (1933-2006) geciteerd in het Financieel Dagblad, 28 maart 2006, pag. 2).

Je verneemt meer in de bossen dan in de boeken. De bomen en rotsen zullen je dingen leren die je elders nooit zou vernemen. (Bernardus van Clairvaux)

We zoeken, vinden en vergeten weer. Zo gaan we onze levensweg. Gaandeweg ontdekken we dat ons pad geen bestemming heeft, maar bestemming is. (Hans Korteweg, uit het boek ‘Zonder einde’).

Alle Reisen haben eine heimliche Bestimmung, die der Reisende nicht ahnt. (Martin Buber)

Lijden en geluk

Koningin Beatrix over beproevingen (kersttoespraak 2008)

Met de jaren groeit ook de ervaring van verdriet, teleurstelling en tegenslag, van pijn die mensen elkaar aandoen, onverschilligheid of onmacht om omstandigheden en relaties beter te maken. Beproevingen horen bij het leven en vormen een mens: hoe zwaar ook, wij moeten leren ze te verwerken. Je ziet de dingen anders met ogen die gehuild hebben.

De mensen van voorbij (Hanna Lam)

De mensen van voorbij,
ze blijven met ons leven.
De mensen van voorbij,
ze zijn met ons verweven
in liefde en verhalen,
die we zo graag herhalen,
in bloemen, geuren in een lied,
dat opklinkt uit verdriet.

De mensen van voorbij,
zij worden niet vergeten,
zijn in een ander weten.
Bij God mogen ze wonen;
daar waar geen pijn kan komen.
De mensen van voorbij
zijn in het licht, zijn vrij!

Geluk (Huub Oosterhuis)

Geluk is als je voor elkaar een beetje transparant wordt.

Vogels van verdriet (oude Chinese wijsheid)

Je kunt de vogels van verdriet
niet weerhouden te vliegen boven je hoofd.

Je kunt de vogels van verdriet
weerhouden een nest te bouwen in je hoofd.

Drie bomen (Evert Landwaard)

Gisteren was ik in het bos.
Op zoek naar drie bomen, drie bomen die ik gekend had.
Drie bomen die alle drie een tak hadden verloren.
Drie bomen die daar alle drie op een andere manier mee omgegaan waren.
Gisteren.
Vandaag heb ik ze gevonden.

De eerste boom was gaan rouwen om zijn verlies en zei ieder voorjaar als de zon hem uitnodigde te groeien; “dat kan ik niet want ik mis een tak”.
De tweede boom was geschrokken van de pijn en had maar snel besloten om het verlies te vergeten.
De derde boom was ook geschrokken van de pijn.
Had gerouwd om het verlies.
En het eerste voorjaar dat de zon hem uitnodigde te groeien had hij gezegd, “dit jaar niet”.
Maar de zon kwam het jaar daarop terug.
Nu zei de boom, “ja zon, verwarm mij opdat ik mijn wond kan verwarmen.
Ziet u mijn wond heeft warmte nodig, opdat hij weet dat hij erbij hoort”.
En het derde jaar dat de zon terugkwam sprak de boom, “ja zon, laat mij groeien want er is nog zoveel te groeien”.

Na wat zoeken vond ik de drie bomen, of eigenlijk twee.
De eerste boom was klein gebleven.
De plaats van de wond was duidelijk te zien, het was het hoogste punt van de boom.
De tweede boom was geen boom meer. Een voorjaarsstorm had hem doen omwaaien.
De plek van de wond moest ik zoeken. Achter een heleboel bladeren vond ik hem.
De derde boom was het moeilijkst te vinden, want ik had niet verwacht dat hij zo groot en sterk was geworden.
Maar gelukkig kan ik hem herkennen aan de dichtgegroeide wond die vol trots in het zonlicht stond

Het leven is geen Idols (Marcel Möring, in: AD, 1 april 2006, pag. 9)
De moderne mens weet niet goed meer wat hij met lijden moet. Hij moffelt het weg, ziet het als een bedreiging van zijn eigen oppervlakkige geluk. Weg met het leed! “Dat instant-geluk, het idee dat het in het leven alleen maar om korte momenten van verrukking gaat, met een glas witte wijn op een terras, dáár richt ik me tegen. Wat heb je eraan uiteindelijk? We willen helemaal niet meer weten dat andere mensen lijden. Dat komt ons namelijk slecht uit. En toch is het een vorm van beschaving dat je samen probeert de last te dragen voor wie het slecht gaat.”.
“Wat ik bedoel is dat niets gratis is. Alles heeft zijn prijs. Het leven is geen Idols, waar je een stralende ster kunt worden zonder dat je er iets voor hoeft te doen. Als je iets wilt, moet je daar wat voor over hebben…”

“Een kleine twee jaar geleden had ik hartproblemen. Ik moest een operatie ondergaan. Dan besef je pas hoe kwetsbaar het leven is. We nemen zoveel als vanzelfsprekend aan terwijl dat eigenlijk niet zo is. “Sindsdien slurpt hij het leven nog bewuster dan voorheen. En wil hij nog meer tijd met zijn familie doorbrengen. “Ik heb in het ziekenhuis veel nagedacht. Elke hartslag is voor mij een zegen. Zo lang je gezond bent, moet je tevreden zijn.” (Bobby McFerrin, in: De Gelderlander, 9 januari 2004)

Geluk is een tussenstation tussen weinig en veel. (Channing Pollock)

De mens die zich vastklampt aan zijn vreugde, wordt door het gevleugelde leven vernietigd. De mens die de vreugde kust als zij voorbij vliegt, leeft in de zonsopgang van de eeuwigheid. (William Blake)

Rijkdom komt niet voort uit een overvloed aan wereldse bezittingen, maar uit een tevreden geest. (Mohammed)

Genot ligt in de beperking. (Goethe)

Hoop

HOOP (Karen van der Aalst)

Hoop verbrokkelde, tot het puin in de straten,
dat de getuige onderwierp, aan zijn laatste verhoor.

Zijn zwijgen overstemde, wat hij niet had willen horen,
wat hij niet had willen zien, maar wat deel was van hemzelf.

Een laatste zucht, werd door het stof geblazen,
om dat wat was verbrokkeld, hoog op te laten waaien.

En zich – opnieuw – te laten opbouwen,
in de harten van de mensen.

Hoop is… (Robert H. Schuller)

Het besef dat er geen vooruitgang is zonder pijn,
Geen verandering zonder crisis,
Geen geboorte zonder weeën
En geen Pasen zonder Goede Vrijdag!