Wandelen haalt de haast uit je hoofd. Het maakt open. Er ontstaat ruimte voor wezenlijke vragen. Over de kracht, de spiritualiteit en de reinigende werking van wandelen en pelgrimeren. Een aanbod van een bezield geestelijk begeleider die met jou aan de wandel wil.

Wandelen laat je ziel spreken

Wandelen haalt de haast uit je hoofd. Kijk wat er over blijft. Die haast verdwijnt uit je hoofd als je wat langer te voet gaat. Opgaan in het landschap schept mogelijkheden tot verdieping. Je tempo verandert. Je zintuigen gaan anders waarnemen: je krijgt weer oog voor het wonder van de schepping en jouw verbondenheid daarmee. Er komt (meer of weer) stilte… Ruimte voor rust, maar misschien ook wel onrust of angst voor de leegte. Mogelijk loop je tegen je eigen fysieke grenzen aan. Er gebeurt in ieder geval wat met je.
Er ontstaat tijd en geestelijke ruimte voor andere vragen. Vragen die de dagelijkse beslommeringen voorbij gaan. Vragen die met zingeving te maken hebben. Misschien zelfs wel met iets dat niet van deze wereld is, iets van het Onnoembare, van God. Vanuit het vermoeden of misschien zelfs wel het besef dat er meer moet zijn dan alleen het materiële. De haast en de jacht naar het materiële – gedreven door begeerte streven naar meer, beter, mooier, sneller, groter en duurder – doet ons voorbij hollen aan datgene wat echt wezenlijk is. Dat wezenlijke is niet materieel en is voor de ogen onzichtbaar. Wat voor de ogen onzichtbaar is, raakt ons ten diepste, raakt onze ziel.
Soms kan het goed zijn om iemand te hebben om samen mee op weg te gaan en over dat onzichtbare, dat wezenlijke aan de praat te gaan, zodat je ziel weer gaat spreken. Wandelen als spreekbuis van de ziel.

Ik daag jou uit om je ook over te geven aan de weg en met mij op weg te gaan. Zullen we samen de haast uit jouw hoofd halen en kijken wat er over blijft?